Własnym głosem - wystawa prac Marii Jaremy
- Wystawa: Maria Jarema. Pęknięty modernizm
- MSN, Warszawa, artmuseum.pl
- do 28.06.2026 r.
Wystawa prac Marii Jaremy proponuje nowe spojrzenie na twórczość jednej z najbardziej oryginalnych postaci polskiej sztuki nowoczesnej okresu międzywojennego i powojennego. Ekspozycja prezentująca prace ze wszystkich okresów twórczości Jaremianki pokazuje, jak napięcie, rozdarcie i niestabilność kształtują ludzkie doświadczenie. Umieszcza również praktykę Jaremy w szerszym kontekście europejskim, podkreślając jej złożony dialog z polskimi i międzynarodowymi artystami.
Z miłości do zamczystości
- Wystawa: Ostatni zamek. Zamczystość polska: od Wawelu do Stobnicy
- Pałac pod Blachą, Zamek Królewski w Warszawie, zamek-krolewski.pl
- do 28.06.2026 r.
W Polsce buduje się niepokojąco dużo zamków. W całym kraju powstają ich dziesiątki. Rekonstrukcja goni rekonstrukcję. Pojawiają się również zamki, których wcześniej nie było. Te inwestycje mają się doskonale mimo krytyki i ogromnych kosztów. Wystawa przygląda się polskiej miłości do zamku, a zamkowi - jako szczególnej typologii na styku architektury i komunikacji. Oryginalne funkcje zamku, obronna i jako rezydencja władcy, dawno straciły rację bytu. Przetrwała natomiast bogata warstwa symboliczna, która wciąż jest istotna. Między anachronicznością zamku jako obiektu architektonicznego a jego aktualnością jako środka przekazu rodzi się napięcie. Ekspozycja pokazuje zamczystość poprzez fotografię i sztukę współczesną. Fotograf modernizmu Nicolas Grospierre na równych prawach sportretował Wawel i Stobnicę, Zamek Królewski w Warszawie i Bobolice, zaś Mateusz Pawlukiewicz przedstawił wizualny leksykon tworzonej oddolnie i lokalnie architektury warownej.
Ignacy Korwin-Milewski - najważniejsza polska kolekcja
- Wystawa: Kolekcjoner. Ignacy Korwin-Milewski (1846-1926)
- Muzeum Narodowe w Warszawie, mnw.art.pl
- do 13.09.2026 r.
„Stańczyk” Jana Matejki, „Babie lato” Józefa Chełmońskiego, „Żydówka z cytrynami” Aleksandra Gierymskiego, „Portret młodej kobiety z różą w ręku” Anny Bilińskiej. Choć trudno w to uwierzyć, te znane dziś arcydzieła polskiego malarstwa na przełomie XIX i XX wieku znajdowały się w kolekcji jednego człowieka - Ignacego Korwin-Milewskiego. Przez 30 lat zgromadził on zbiór około 200 obrazów najważniejszych polskich malarzy. Wystawa w MNW jest opowieścią o wybitnym mecenasie sztuki oraz próbą zrekonstruowania jego kolekcji.
Trudna droga ku dorosłości - wystawa w warszawskiej Zachęcie
- Wystawa: Dojrzewanie
- Zachęta - Narodowa Galerii Sztuki, zacheta.art.pl
- do 20.09.2026 r.
Wystawa „Dojrzewanie” to wielogłosowa opowieść o doświadczeniu dorastania we współczesnym świecie. Prezentowane prace osób artystycznych młodego oraz średniego pokolenia przeplatają się z realizacjami osób nastoletnich, powstałymi w ramach projektów partycypacyjnych. Instalacje, filmy i obiekty tworzą przestrzeń międzypokoleniowego dialogu i eksperymentu. To również uniwersalna opowieść o kruchości, wstydzie, poszukiwaniu sensu, w której mogą odnaleźć się zarówno osoby nastoletnie, jak i dorosłe.
Podejmowane na wystawie rematy składają się na wielowątkową opowieść o procesie kształtowania się tożsamości, pisaną z różnych perspektyw: „Wystawa obejmuje głosy nie tylko nastoletnich twórców, ale też millenialsów i przedstawicieli pokolenia Z, którzy zmagają się z rozmaitymi ograniczeniami, a jednocześnie sami funkcjonują w przestrzeni pokoleniowego nieokreślenia” - wyjaśnia Julia Marchand, współkuratorka.
Prawda w rzeźbie - wystawa prac Aliny Szapocznikow
- Wystawa: Szapocznikow. Osobista
- Muzeum Narodowe Kraków, www.mnk.pl
- do 23.08.2026 r.
Wystawa po raz pierwszy gromadzi w jednym miejscu wszystkie prace Aliny Szapocznikow (1926-1973) znajdujące się w zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie. Skupioną na emocjach narrację dopełnia kilka dzieł z kolekcji m.in. Muzeum Narodowego we Wrocławiu czy Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. Twórczość Szapocznikow, rozwijana w drugiej połowie XX wieku, radykalnie poszerzyła rozumienie medium rzeźbiarskiego. Artystka sięgała po nowe, często niekonwencjonalne materiały, takie jak poliester czy poliuretan, dzięki czemu nie tylko rozwinęła język rzeźby, lecz także zakwestionowała tradycyjne wyobrażenia o jej formie i trwałości. Od 1963 roku Szapocznikow mieszkała i pracowała w Paryżu. Tam wypracowała autorski, rozpoznawalny styl artystyczny.
Alina Szapocznikow, od początku wierna rzeźbie i doskonale rozumiejąca jej język, była zafascynowana w równej mierze biologią ludzkiego ciała, jak i materią rzeźbiarską. Brutalne formy jej prac: poszarpane, zdeformowane sylwetki oraz naturalizm jej odlewów z poliestru odznaczają się silną ekspresją. Rzeźbiarka zaczynała jednak od stylistyki właściwej socrealizmowi, interpretując ją całkowicie po swojemu. Z czasem bardzo daleko odeszła od socrealistycznej konwencji. Swoją twórczością przepracowywała bolesną pamięć o wydarzeniach II wojny światowej - była nastoletnią więźniarką obozów koncentracyjnych, w wyniku Holokaustu straciła część bliskich.
W 1969 roku otrzymała diagnozę raka piersi - odtąd w odważny, niespotykany wcześniej w sztuce sposób, bezpośrednio i szczerze odwoływała się do swojej choroby. Ekspozycja działa na widza niemal haptycznie. Mimo niemożności dotknięcia dzieł stwarza wrażenie cielesnej bliskości. Niewielka, nastrojowo oświetlona przestrzeń prezentacji rzeźb pozwala na prawdziwie osobisty kontakt odbiorców z wrażliwością Aliny Szapocznikow.
Siła japońskiej prostoty
- Wystawa: Japanese Design 100
- Muzeum Manggha, Kraków, manggha.pl
- do 30.08.2026 r.
Na wystawie zgromadzono około stu obiektów, które razem tworzą wielowątkową narrację o japońskim designie - od jego historycznych fundamentów po najnowsze realizacje. Choć dominują projekty powstałe po 2000 roku, ekspozycja została wzbogacona o starannie dobrane przykłady wcześniejszego wzornictwa.
Pozwalają one prześledzić źródła idei, które do dziś kształtują japońską estetykę i sposób myślenia o projektowaniu. Wystawa koncentruje się na designie, lecz pokazuje go w znacznie szerszym kontekście. Projektowanie nie jest tu jedynie procesem tworzenia przedmiotów - staje się narzędziem do odczytywania głębszych znaczeń kulturowych.
Głos artystki
- Wystawa: Ala Savashevich. Twoje ciało to pole pracy
- Muzeum Etnograficzne, Oddział Muzeum Narodowego we Wrocławiu, mnwr.pl
- do 16.08.2026 r.
Ala Savashevich od kilku lat bada w swojej twórczości temat pracy kobiet. Pochodząca z białoruskiej wsi artystka została wychowana w kulcie ciężkiej pracy, dlatego świadomie wybiera ona materiały i techniki, które wymagają dużego jej nakładu.
Pracuje ze słomą, metalem czy lnianą przędzą, poświęcając wiele dni na żmudne prostowanie, wyczesywanie i łączenie materiałów. Na wystawie zaprezentowano też obiekty powstałe z wykorzystaniem wymagającej techniki intarsji słomianej, która polega na tworzeniu wzorów i obrazów poprzez naklejanie na podłoże odpowiednio przygotowanych, spłaszczonych źdźbeł słomy. Praca „Na głowach, na rękach, na nogach” - na zdjęciu obok - mieni się złotem mozolnie wypreparowanej słomy.
