Kina plenerowe - pod gwiazdami
Kina plenerowe w Polsce ruszają pełną parą na przełomie czerwca i lipca. W całym kraju działa szereg inicjatyw oferujących bezpłatne seanse pod gołym niebem, z których najpopularniejsze obejmują ogólnopolskie trasy oraz stałe lokalizacje w największych miastach.
Kino na Leżakach to największe mobilne kino plenerowe podróżujące po całej Polsce. Seanse odbywają się w parkach, na rynkach miejskich i na terenach rekreacyjnych w wielu polskich miastach, a wstęp jest bezpłatny.
Kino na Leżakach można spotkać od czerwca do września zarówno nad morzem, jak i w centralnej Polsce. 66 seansów, 40 miejscowości, kilkaset leżaków, ekran o wymiarach 15×10 m, a filmy najlepsze z najlepszych. Przed seansami na publiczność czekają upominki i gadżety od naszych partnerów. Obecna edycja jest już czternastą z kolei, zaczyna się 7 czerwca, a kończy w połowie września. Projekt odbywa się nieprzerwanie od 14 lat.
W Warszawie odbywa się LOT Kino Letnie. Kino plenerowe ma miejsce przed Kinoteką na Placu Defiladu. Darmowe pokazy odbywają się przez całe lato w każdy wtorek, czwartek i sobotę. Własne plenerowe cykle pokazów filmowych organizują też m.in. Muzeum POLIN (Łąka Leśmiana) oraz inicjatywa Filmowa Stolica.
We Wrocławiu mieszkańcy mogą korzystać z pokazów filmowych organizowanych tradycyjnie w przestrzeniach miejskich, takich jak m.in. popularne pokazy przy Pergoli obok Hali Stulecia.
W Poznaniu kino plenerowe odbywa się w ramach projektu Letnie Na Tarasie. Znajduje się w miejscu, które dosłownie unosi nas nad codziennością. Panorama Poznania, światła, które pulsują rytmem letniego wieczoru, i ekran pod gołym niebem - nie musimy wyjeżdżać z miasta, żeby poczuć wakacyjny klimat. Adres: Na Tarasie, ul. Święty Marcin 24
Imprezy plenerowe - ikoniczne festiwale
OFF Festival, Katowice, Dolina Trzech Stawów
7-8 sierpnia 2026
Najważniejszy polski festiwal muzyki alternatywnej, na którym zagrają m.in. The Flaming Lips, Yung Lean & Bladee, Einstürzende Neubauten i wielu, wielu innych wykonawców. Gwoli przybliżenia niektórych zespołów: amerykański The Flaming Lips z płyty na płyty przesuwali granice brzmienia i wyobraźni, z koncertu na koncert definiują na nowo rockowe widowisko. Yung Lean & Bladee ze Szwecji zaczynali od zabawy emo i rapem, a teraz wyznaczają nowe kierunki w muzyce. Einstürzende Neubauten niemieccy ojcowie industrialu nie demolują już scen ani instrumentów samodzielnie skręconych z narzędzi i metalowych odpadków, ale swoją muzyką wciąż burzą oczekiwania publiczności. Bezkompromisowa wizja muzyki i performance'u uczyniła z Einstürzende Neubauten jeden z najbardziej wpływowych, alternatywnych zespołów na świecie.
Pol’and’Rock Festival (wcześniej Przystanek Woodstock), lotnisko Czaplinek-Broczyno
30 lipca - 1 sierpnia, wydarzenie bezpłatne
Ogromny festiwal rockowy. Wśród ogłoszonych wykonawców, którzy wystąpią na festiwalowych scenach, znaleźli się m.in.: Godsmack, Dropkick Murphys, Dżem, Myslovitz, Happysad, Vended, Orbit Culture.
Plaże miejskie - orzeźwienie po pracy
Plaże miejskie są doskonałym przykładem połączenia rekreacji i natury. Integrują mieszkańców, zachęcają do spędzania czasu na świeżym powietrzu i poprawiają jakość życia w mieście. Dodatkowo przyczyniają się do rewitalizacji terenów nadrzecznych i zwiększają atrakcyjność turystyczną danej miejscowości. Tu zaledwie kilka europejskich plaż pośród bogatej oferty innych miast.
Paris Plages, Paryż
"Paryska Riwiera" rozciąga się na trzech kilometrach wzdłuż prawego brzegu sekwany od Luwru do Mostu Sully. Latem część nabrzeża jest zamknięta dla ruchu motorowego. Wtedy możemy dołączyć do tysięcy paryżan i turystów i cieszyć się tym dość surrealistycznym uczuciem, gdy leżysz pośrodku ulicy w samym bikini czy spodenkach i kapeluszu. Paris Plages to bardzo popularny darmowy event zapoczątkowany przez włodarzy miasta w 2002 roku. To nie tylko leżaki i piasek. Każdego roku przygotowywany jest bogaty program kulturalny i sportowy: koncerty plenerowe, kino pod gwiazdami, sety DJ-skie, warsztaty kreatywne, zajęcia fitness, joga, taniec, tai chi, zajęcia dla dzieci, kursy sportowe, turnieje i imprezy tematyczne.
Tematem przewodnim tegorocznej 25. edycji jest kultura amerykańska w ramach obchodów 250. rocznicy powstania Stanów Zjednoczonych. Na "Paryską Riwierę" składają się m.in.: kąpieliska Bras Marie, Bercy w XII. dzielnicy, Bras de Grenelle w 15. dzielnicy czy Bassin de la Vilette.
Kąpielisko Islands Brygge Harbour Bath, Kopenhaga
Islands Brygge, najpopularniejsze kąpielisko w samym sercu miasta, to dawny przemysłowy i zniszczony port, który oczyściła i przywróciła do użytku tutejsza gmina. Jakość wody jest codziennie sprawdzana i musi zostać zatwierdzona przez władze, zanim osoby pływające zostaną wpuszczone. W sumie jest pięć basenów, z czego dwa przeznaczone wyłącznie dla dzieci. W dzień mieszkańcy zażywają ochłody, wieczorami spotykają się na okolicznych trawnikach, żeby grillować i grać w piłkę.
Plaża Yaam, Berlin
Każdego roku wzdłuż rzeki Szprewy rozsypuje się piasek, na który ustawiane są sztuczne palmy. Jedną z najpopularniejszych i najbardziej wyluzowanych plaż jest Yaam w dzielnicy Friedrichshain. Znajdują się na niej boiska do koszykówki i siatkówki oraz kultowy bar, który jest ambasador reggae i innych karaibskich nut w Berlinie, a ponadto oferuje karaibskie dań i drinki. Yaam to nie tylko relaks na plaży; są tu również organizowane koncerty i strefa dla dzieci.
Wystawy must seen
Tracey Emin - opowieść o przetrwaniu
"Tracey Emin. Retrospektywa", Tate Modern, Londyn, 27 lutego-31 sierpnia 2026
Wystawa "Tracey Emin. Retrospektywa" w Tate Modern to kompleksowe spojrzenie na jedną z najbardziej bezkompromisowych postaci sztuki współczesnej. Ekspozycja obejmuje kilkadziesiąt lat twórczości artystki, ukazując jej konsekwentne, a zarazem nieustannie ewoluujące podejście do tematów cielesności, miłości, traumy, seksualności i pamięci.
Twórczość Emin od początku opiera się na radykalnej szczerości. Artystka wykorzystuje własne doświadczenia - często bolesne i intymne - jako główne źródło narracji. Na wystawie w Tate Modern obecne są prace w różnych mediach: rysunki, obrazy, hafty, neony, wideo oraz instalacje, które wspólnie tworzą emocjonalną mapę życia i wrażliwości artystki. Kluczowe dzieła z wczesnego okresu kariery zestawione są z pracami najnowszymi, pokazując ciągłość tematów, ale też zmianę tonu – od gniewu i prowokacji ku refleksji, kruchości i akceptacji.
Retrospektywa podkreśla znaczenie Tracey Emin jako jednej z centralnych postaci nurtu Young British Artists, jednocześnie wyraźnie zaznaczając jej odrębność. W przeciwieństwie do chłodnego konceptualizmu czy ironii Emin stawia na emocje, gest i osobiste wyznanie. Jej sztuka balansuje na granicy ekshibicjonizmu, ale nigdy nie traci autentyczności – widz nie jest świadkiem skandalu, lecz konfrontacji z ludzką podatnością na zranienie.
Wystawa została zaaranżowana w sposób, który pozwala widzowi wejść w intymny dialog z pracami. Cisza, przestrzeń i rytm ekspozycji wzmacniają poczucie obcowania z czymś osobistym. Retrospektywa nie próbuje "wygładzić" twórczości Emin – przeciwnie, eksponuje jej surowość, niejednoznaczność i emocjonalny ciężar.
"Tracey Emin. Retrospektywa" to nie tylko przegląd dorobku artystki, lecz także opowieść o sile sztuki jako narzędzia samopoznania i przetrwania. W Tate Modern Emin jawi się jako artystka dojrzała, świadoma, wciąż gotowa mówić własnym głosem – bez kompromisów i bez dystansu.
Constantin Brâncuși - redukcja formy
"Constantin Brâncuși", Neue Nationalgalerie, Berlin, 20 marca-9 sierpnia 2026
Do 9 sierpnia można obejrzeć obszerną retrospektywę poświęconą rumuńsko-francuskiemu rzeźbiarzowi Constantinowi Brâncușiemu (1876-1957) - twórcy, który swoją artystyczną wizją zrewolucjonizował rzeźbę XX wieku. To pierwsza w Niemczech tak duża wystawa poświęcona artyście od ponad pięćdziesięciu lat i wyjątkowa okazja, by zobaczyć jego twórczość w szerokim kontekście historycznym i artystycznym. Ekspozycja powstała we współpracy z Centre Pompidou w Paryżu i prezentuje ponad 150 dzieł: rzeźby, fotografie, filmy, rysunki oraz wyjątkowe materiały archiwalne. Dzięki temu zwiedzający mogą śledzić rozwój artysty – od jego akademickich początków, poprzez pracę w paryskim środowisku artystycznym, aż po uformowanie własnego, charakterystycznego języka artystycznego.
Brâncuși jest jednym z pionierów abstrakcji w rzeźbie, a jego prace wyróżnia dążenie do esencji formy i harmonii. Ekspozycja obejmuje kluczowe dzieła artysty, takie jak The Kiss, Bird in Space, Sleeping Muse czy słynna Endless Column - formy, które stały się kamieniami milowymi nowoczesnej sztuki.
Jednym z najcenniejszych elementów wystawy jest częściowa rekonstrukcja legendarnego studia Brâncușiego z Paryża, po raz pierwszy prezentowana poza Francją od momentu przekazania go państwu francuskiemu w 1957 r. To nie tylko ukłon w stronę twórczej pracowni artysty, ale także klucz do zrozumienia jego podejścia do procesu twórczego, wykorzystania materiałów i pracy z przestrzenią.
Retrospektywa podkreśla znaczenie Brâncușiego jako mostu między tradycją a nowoczesnością w sztuce rzeźbiarskiej - artysty, który zredukował formę do jej esencjalnych elementów, nadając jej uniwersalny i ponadczasowy wyraz. W Berlinie jego dzieła tworzą dialog z przestrzenią nowoczesnej architektury Neue Nationalgalerie, podkreślając lekkość i rytm jego prac oraz ich wpływ na estetykę współczesną.
Wystawa "Constantin Brâncuși" to zatem nie tylko prezentacja najważniejszych rzeźb artysty, lecz także zaproszenie do refleksji nad ewolucją formy i przestrzeni w sztuce nowoczesnej – idealna zarówno dla miłośników rzeźby, jak i wszystkich, którzy chcą zrozumieć korzenie współczesnej abstrakcji.
Alexander Calder - sztuka jako rytm
"Calder. Marzenia w równowadze", Fondation Louis Vuitton, Paryż, 15 kwietnia-16 sierpnia 2026
W 2026 roku Fondation Louis Vuitton w Paryżu zaprezentuje jedną z najważniejszych wystaw artystycznych sezonu: "Calder. Marzenia w równowadze" - monumentalną retrospektywę poświęconą amerykańskiemu twórcy Alexanderowi Calderowi (1898-1976).
Ekspozycja, zorganizowana z okazji setnej rocznicy przybycia Caldera do Francji oraz pięćdziesiątej rocznicy jego śmierci, ukazuje pełne spektrum twórczości artysty i jego wpływu na sztukę XX wieku. Na przestrzeni ponad 3 000 m² galerii zgromadzono prawie 300 dzieł, obejmujących zarówno charakterystyczne ruchome mobiles, jak i monumentalne stabiles, a także rysunki, obrazy, rzeźby z drewna, portrety z drutu oraz rzeźbiarską biżuterię.
Twórczość Caldera to eksploracja ruchu, równowagi i przestrzeni – zarówno fizycznej, jak i metaforycznej. Jego lekkie, balansujące formy ożywają przy najdelikatniejszym podmuchu wiatru, tworząc wrażenie tańca w przestrzeni, podczas gdy masywne stabiles stojące na ziemi wydają się promieniować energią i lekkością jednocześnie.
Jednym z centralnych punktów wystawy jest wyjątkowy powrót do Paryża Cirque Calder - miniaturowej "cyrkowej" instalacji z 1931 roku, która była jednym z pierwszych przejawów innowacyjnego ducha artysty i zdobyła mu uznanie paryskiej awangardy. Dzieło wypożyczono z Whitney Museum of American Art - można będzie je zobaczyć w stolicy Francji po raz pierwszy od piętnastu lat.
Ekspozycja nie tylko prezentuje samą twórczość Caldera, lecz także umieszcza ją w kontekście artystów, którzy tworzyli w tym samym czasie: prace Caldera będą zestawione z dziełami takich artystów, jak Piet Mondrian, Jean Arp, Barbara Hepworth, Paul Klee czy Pablo Picasso, co pozwala lepiej zrozumieć jego miejsce w historii sztuki awangardowej.
Architektura Franka Gehry’ego, w której mieści się Fondation Louis Vuitton, idealnie współgra z duchem Caldera – przestrzenie z dużą ilością światła naturalnego i otwarte galerie podkreślają wrażenie dynamiki i "zawieszenia w czasie", które jest sercem dzieł artysty.
Wystawa "Calder. Marzenia w równowadze" to nie tylko przekrojowa prezentacja twórczości jednego z najważniejszych rzeźbiarzy XX wieku, ale także zaproszenie do doświadczenia sztuki jako rytmu, harmonii i marzenia zawieszonego między materią a ruchem.
Henry Moore - rzeźby w plenerze
"Henry Moore: Monumentalna Natura", Kew Gardens, Londyn, 9 maja-27 września 2026
W sezonie wiosna-lato 2026 londyńskie Kew Gardens (Royal Botanic Gardens) zaprasza na fascynującą i wyjątkową wystawę "Henry Moore: Monumentalna Natura" - największą plenerową ekspozycję prac Henry’ego Moore’a, jaką kiedykolwiek zorganizowano. To wydarzenie prezentuje rzeźbiarskie dzieło jednego z najbardziej wpływowych twórców XX wieku w bezpośrednim dialogu z naturą, która była jego najważniejszą inspiracją.
Henry Moore (1898–1986) jest uznawany za jednego z najwybitniejszych nowoczesnych rzeźbiarzy brytyjskich, którego organiczne formy, balansujące między abstrakcją a odniesieniami do ludzkiego ciała, na stałe wpisały się w kanon sztuki współczesnej. Jego rzeźby często nawiązują do naturalnych kształtów - kamieni, kości, drzew i krajobrazu - co sprawia, że ich ekspozycja na świeżym powietrzu jest wyjątkowo trafna i inspirująca.
Wystawa "Monumentalna Natura" rozciąga się na terenie 320-hektarowych ogrodów wpisanych na listę UNESCO i ukazuje ponad 100 dzieł artysty, w tym 30 monumentalnych rzeźb rozmieszczonych w malowniczych przestrzeniach Kew, a także większe i mniejsze prace - modele, rysunki, wydruki i szkice - prezentowane w Shirley Sherwood Gallery of Botanical Art.
Ekspozycja nie tylko celebruje formy rzeźbiarskie Moore’a, ale także podkreśla jego głęboką więź z naturą i przekonanie, że rzeźba najlepiej ukazuje swój sens w otwartym krajobrazie. Twórczość Moore’a umieszczona w ogrodowym kontekście Kew, wśród bujnej zieleni, stawów i ścieżek, otwiera nowe możliwości doświadczenia sztuki — nie jako izolowanego obiektu, lecz jako części żywego środowiska, które ją inspirowało.
Wśród prezentowanych rzeźb znajdują się jedne z najbardziej rozpoznawalnych dzieł Moore’a, takie jak Large Two Forms, Oval with Points, Reclining Woman: Elbow, Locking Piece oraz Three Piece Sculpture: Vertebrae - prace, które ukazują przejście artysty od figuratywnej tradycji rzeźby do wyrafinowanej abstrakcji pełnej rytmu i harmonii.
Wystawa stanowi także dialog między sztuką a nauką przyrody - prace eksponowane są w miejscu, gdzie botanicy i ogrodnicy od wieków badają różnorodność świata roślin i uczestniczą w jego ochronie. To spotkanie dziedzictwa artystycznego i naturalnego podkreśla znaczenie zrównoważonego rozwoju i szacunku dla środowiska.
"Henry Moore: Monumentalna Natura" to nie tylko spektakularna prezentacja rzeźby w przestrzeni publicznej, ale także zaproszenie do refleksji nad relacją człowieka z naturą - zarówno w kontekście artystycznym, jak i ekologicznym.
