Wiklina to naturalny materiał pozyskiwany z młodych, elastycznych pędów wierzby. Od wieków jest wykorzystywana do wyplatania różnych przedmiotów codziennego użytku oraz ozdób. Dzięki swojej giętkości doskonale nadaje się do tworzenia koszy, mebli, dekoracji i wielu innych wyrobów. Charakterystyczny styl splotu wiklinowego, który znany był już w czasach starożytnego Egiptu, przypomina siatkę i na pewno wielu z nas kojarzy się fotelem bujanym naszych babć.

Pozyskane młode pędy wierzby po przesortowaniu przeznaczone są do dalszej obróbki, czyli korowania. Wkrótce powstanie z nich wiklina.

Meble wiklinowe tworzone są z jednorocznych lub wieloletnich pędów wierzby pozyskiwanej głównie na plantacjach. Zdarza się jednak, że pochodzą z różnych materiałów (poza wierzbą, również z trzciny, słomy, wierzby, bambusa, trawy morskiej, kory, a nawet rattanu). Meble wiklinowe ceni się je za naturalny wygląd i uniwersalność. Pasują zarówno do tradycyjnych, jak i nowoczesnych wnętrz. Kosze, fotele, doniczki czy ozdobne tace wiklinowe wprowadzają do pomieszczeń ciepło i przytulną atmosferę. Wiklina jest również chętnie wykorzystywana w ogrodach, na tarasach i balkonach.

Wiklinowy fotel i stolik sprawdzą się i w salonie, i w ogrodzie. W tym drugim trzeba jednak pamiętać, że plecionka ta nie lubi wilgoci. Fot. wiklinowy-sklep.pl

Dużą zaletą wikliny jest jej ekologiczny charakter. Jest to surowiec odnawialny i biodegradowalny, a jej pozyskiwanie może być przyjazne dla środowiska. Ręczne wyplatanie z wikliny to także tradycyjne rzemiosło, które wymaga cierpliwości, precyzji i umiejętności. Polskim centrum wikliniarstwa jest Rudnik nad Sanem, a tradycje polskiego plecionkarstwa zostały docenione na poziomie międzynarodowym (wpis na listę UNESCO).

Plecionki z wszelkich traw wybitnie pasują do wnętrz w stylu boho. Fot. wiklinowe-cuda.pl

Wiklina, mimo upływu lat i rozwoju nowoczesnych materiałów, nadal cieszy się dużą popularnością. Łączy w sobie piękno natury, funkcjonalność i tradycję, dzięki czemu pozostaje wyjątkowym materiałem wykorzystywanym w wielu dziedzinach życia.

Wiklina i rattan - poznajmy różnice

Wiklina i rattan to materiały naturalne, które od lat znajdują zastosowanie w produkcji mebli, koszy oraz elementów dekoracyjnych. Choć na pierwszy rzut oka mogą wyglądać podobnie, różnią się pochodzeniem, właściwościami i sposobem wykorzystania. Znajomość tych różnic ułatwia wybór wyposażenia dopasowanego do potrzeb, stylu wnętrza oraz warunków, w jakich będzie ono użytkowane.

Wiklinowy koszyk Mellu to produkt, który łączy tradycyjne polskie rzemiosło z nowoczesnym stylem. Fot. ola4kids.pl
Rattan (rotang) to naturalny materiał pochodzący z pnączy palm rotangowych, egzotyczny odpowiednik dobrze znanej wikliny. Pod wpływem pary wodnej pędy stają się bardzo miękkie i można je wyginać w dowolne kształty. Jest lekki, a jednocześnie odporny na uszkodzenia mechaniczne. Ma słomkowy kolor i gładką strukturę.
Rattanowy fotel Emmanuelle inspirowany słynnym fotelem Peacock. Fot. Beliani

Wytrzymałość i konstrukcja mebli wiklinowych

Trwałość wiklinowych włókien może być różna w zależności od proporcji i rodzaju wykorzystanych materiałów. Nie są też tak bardzo wytrzymałe. Z kolei rattan, dzięki swojej trwałej strukturze, dobrze sprawdza się w produkcji mebli o różnorodnych kształtach.

Pielęgnacja wikliny

W obu przypadkach ważne jest regularne usuwanie kurzu i unikanie długotrwałego zawilgocenia. Liczne sploty mogą utrudniać czyszczenie, dlatego najlepiej korzystać z miękkiej szczotki lub delikatnej ściereczki. Sposób konserwacji warto dostosować do wykończenia konkretnego produktu. Wiklinę trudniej utrzymać w czystości. Natomiast odpowiednio pielęgnowane meble rattanowe mogą służyć przez długi czas, zachowując swój atrakcyjny wygląd.

Wygląd i styl wikliny

Wiklina kojarzy się z tradycyjnym rzemiosłem, przytulnością i prostotą. Meble wykonane z tego surowca wyróżniają się naturalną strukturą oraz charakterystycznym wyglądem, który pasuje zarówno do jasnych, przytulnych pomieszczeń, jak i przestrzeni inspirowanych naturą. Z kolei rattan często wybierany jest do produkcji nowoczesnych mebli, ponieważ pozwala tworzyć efektowne formy, a jego struktura nadaje aranżacji lekkości.

Nie tylko wiklina - meble z naturalnych plecionek

Naturalne materiały od lat inspirują projektantów i rzemieślników do tworzenia mebli, które łączą funkcjonalność z wyjątkowym wyglądem. Oprócz wikliny i rattanu w produkcji wyposażenia wnętrz wykorzystuje się również inne gatunki traw, ich liście oraz włókna. Surowce te wyróżniają się ciekawą fakturą, naturalną kolorystyką i lekkością, dzięki czemu doskonale wpisują się w aranżacje inspirowane przyrodą.

Meble i dodatki wykonane z różnego rodzaju traw świetnie pasują do wnętrz w stylu boho, rustykalnym, skandynawskim czy śródziemnomorskim. Mogą stanowić subtelne uzupełnienie wystroju albo stać się jego główną ozdobą. Choć dla niewprawnego oka wyglądają podobnie, różnica między nimi jest zasadnicza.

Trawa morska - miękkie pędy wprost z morze

Trawa morska to zwyczajowe określenie różnych gatunków roślin występujących w wodach morskich o pędach miękkich i o pokroju trawiastym. Powstaje w wyniku obróbki mechanicznej liści palmowych, polegającej na rozczesaniu wzdłuż włókien, następnie skręceniu w warkocz i wysuszeniu. Po tym czasie włókna zachowują charakterystyczną strukturę oraz naturalne odcienie beżu i zielonkawej szarości. W zależności od sposobu obróbki oraz wykonania trawa morska może tworzyć zarówno delikatne, drobne sploty, jak i bardziej wyraziste powierzchnie.

Wbrew nazwie, współcześnie surowiec ten nie jest pozyskiwany z morskich roślin, lecz najczęściej z włókien palmowych lub egzotycznych liści o trawiastej strukturze. Jest elastyczna, wytrzymała, biodegradowalna, przewiewna i ma dobre właściwości higroskopijne (pochłania i oddaje wilgoć).
Ręcznie tkane kosze z ekologicznej trawy morskiej na stabilnym żelaznym stelażu zwracają uwagę pofalowanym brzegiem. Fot. Loberon

Dawniej mianem "trawy morskiej" określano suszone rośliny morskie wykorzystywane do wypełniania materacy i mebli. Obecnie trawa morska w formie sznurka produkowana jest z włókien palmowych, które mają wysoką odporność na rozciąganie.

Fotel Posidra z trawy morskiej osadzony na solidnej podstawie z drewna teakowego. Fot. meblezindonezji.pl

Hiacynt wodny - oryginalna faktura mebli

Hiacynt wodny to roślina wodna, której odpowiednio przygotowane i wysuszone włókna znajdują zastosowanie w plecionkarstwie. Po przetworzeniu stają się materiałem wykorzystywanym do tworzenia koszy, siedzisk, osłon, a także elementów dekoracyjnych mebli.

Pięknie kwitnący hiacynt wodny może tworzyć skupiska, które pokrywają całą powierzchnię stawów, dławiąc rodzime gatunki i tlen w wodzie, ale jego włókna, które pozyskuje się z mięsistych łodyg, mają piękny splot. Rzemieślnicy i rolnicy nieustannie szukają nowych zastosowań dla wytrzymałej, upartej rośliny.
Kosz Kara z hiacyntu wodnego. Został ustawiony w łazience, ale tylko do zdjęcia. W rzeczywistości bowiem włókna hiacyntu silnie chłoną wilgoć z otoczenia i mają ograniczoną odporność na długotrwałe działanie wody. Fot. Monnarita

Wyroby z hiacyntu wodnego wyróżniają się grubszym, nieregularnym splotem, który nadaje im wyrazistą strukturę. Najczęściej spotyka się je w naturalnych odcieniach brązu i beżu. Ze względu na swoją strukturę materiał ten najlepiej sprawdza się w pomieszczeniach, gdzie nie jest narażony na stałą wilgoć. Włókna wykonane z hiacyntu wodnego jest niezwykle ekologiczna. Rośnie tak szybko i tak gęsto, że w niektórych miejscach, np. w Teksasie, na Florydzie i w Kalifornii jest uważany za gatunek inwazyjny. W tych stanach hodowanie jej jest nielegalne.

Rafia - lekkość to jej atut

Rafia to naturalne włókno pozyskiwane przede wszystkim z liści palm rosnących w regionach tropikalnych, głównie na Madagaskarze oraz w Afryce. Jest elastyczna, lekka - idealna do wiązania, oplatania i plecenia. A także odporna na rozciąganie i zrywanie. Choć często kojarzy się z dodatkami dekoracyjnymi, znajduje również zastosowanie w wykańczaniu mebli. Rafia to materiał w 100% naturalny, biodegradowalny i bezpieczny dla środowiska.

Lampa wisząca Calivonne o kulistym kształcie, wykonana z ręcznie plecionej trawy rafii i osadzona na żelaznym stelażu. Fot. Loberon

Jej największym atutem jest subtelny wygląd. Drobny splot wprowadza do wnętrza lekkość, a naturalna kolorystyka sprawia, że meble z elementami rafii dobrze komponują się zarówno z nowoczesnymi, jak i bardziej tradycyjnymi aranżacjami.

Juta - mocny sznurek

Juta to naturalne włókno roślinne pozyskiwane z łodyg rośliny z rodzaju juta, uprawianej głównie w Chinach i Pakistanie, ale też w innych krajach o gorącym, wilgotnym klimacie. Terminem tym określana jest również wytwarzana z niego tkanina o splocie płóciennym. Jest ceniona za charakterystyczną strukturę, ziemiste albo złotawe odcienie oraz szerokie możliwości zastosowania w aranżacji wnętrz. Włókno jutowe, po bawełnianym, jest najbardziej rozpowszechnione (ze względu na swoją taniość i dużą wydajność).

Juta to naturalne, wytrzymałe włókno roślinne oraz wytwarzana z niego szorstka tkanina o płóciennym splocie, nazywana „złotym włóknem” ze względu na swój charakterystyczny połysk. Często wykorzystuje się ją do robienia worków.
Plecioną pufę w stylu boho wykonano ręcznie z juty. Fot. Beliani

Zaletą juty jest jej naturalne pochodzenie i biodegradowalność. Należy jednak pamiętać, że włókno to jest wrażliwe na długotrwałą wilgoć i może się przecierać podczas intensywnego użytkowania. Dlatego najlepiej sprawdza się w dodatkach oraz elementach mebli, które nie są narażone na trudne warunki.

Bananowiec - włókno z owocu

Włókna bananowca są ciekawą alternatywą dla innych materiałów roślinnych, takich jak wiklina, rattan czy trawa morska. Włókna te (znane również jako abaka lub konopia manilska) pozyskuje się z pseudopnia lub liści banana manilskiego. Uznawane są za jedno z najsilniejszych naturalnych włókien na świecie. Wykazuje dużą odporność na wodę morską oraz rozwój drobnoustrojów.

Liście bananowca w krajach tropikalnych są od wieków wykorzystywane do wielu celów, m.in. stosuje się je w plecionkarstwie.
Ręcznie plecione z włókna bananowca kosze Dorelin (2 szt.). Fot. Loberon

Aby meble z włókien bananowca zachowały dobry wygląd, należy chronić je przed nadmierną wilgocią i regularnie usuwać kurz. Ich naturalny charakter sprawia, że są chętnie wykorzystywane do tworzenia dodatków, które wprowadzają do wnętrz ciepło i bliskość natury. W zależności od sposobu przygotowania włókna bananowca różnią się grubością, elastycznością i wyglądem. Mają nieregularną fakturą. Mogą mieć jasne, beżowe lub brązowawe odcienie, dzięki czemu gotowe produkty zachowują naturalny charakter.

Bambus - trwałość i wszechstronność

Bambus botanicznie należy do traw, ale wyróżnia się wyjątkowo szerokim zastosowaniem w produkcji wyposażenia wnętrz. Bambus jako roślina użytkowa ma bogatą historię, będąc integralną częścią wielu kultur na całym świecie. Od dawna jest wykorzystywany nie tylko jako materiał budowlany, ale także bambus wykorzystuje się do produkcji różnych przedmiotów, takich jak instrumenty muzyczne, narzędzia czy ozdoby.

Naturalna bambusowa mata o pionowym układzie wąskich listewek. Roślina o drewniejących łodygach.

Zdrewniałe łodygi bambusa są stosunkowo lekkie, a jednocześnie mogą charakteryzować się dużą wytrzymałością. Właściwości gotowego produktu zależą jednak od gatunku bambusa, sposobu obróbki i konstrukcji. Z bambusa produkuje się krzesła, stoliki, regały, łóżka, parawany i elementy dekoracyjne. Może być wykorzystywany w postaci całych łodyg, listew lub materiałów powstałych z przetworzonych włókien. Dzięki temu sprawdza się zarówno w meblach o prostych, geometrycznych kształtach, jak i w projektach inspirowanych tradycyjnym rzemiosłem azjatyckim.

Bambusowy fotel Green projektu studia Dusty Deco. Fot. eyeondesign
Bambusowa wisząca lampa Kea nawiazuje do wzornictwa japońskiego. Fot. lampyiswiatlo.pl

Trzcina i plecionka wiedeńska - dwa różne światy

Trzcina jest kolejnym surowcem roślinnym stosowanym w produkcji mebli i elementów wyposażenia. Jej łodygi mogą być wykorzystywane w konstrukcjach i dekoracjach, natomiast cienkie pasma oraz przygotowane włókna służą do tworzenia plecionek.

W meblarstwie warto odróżnić trzcinę od plecionki wiedeńskiej, która najczęściej powstaje z cienkich pasków zewnętrznej części łodygi rattanu. Oba rozwiązania mogą przypominać się wyglądem, ale nie są tym samym materiałem.

Plecionka wiedeńska to najbardziej rozpoznawalna forma siatki rattanowej – o charakterystycznym ośmiokątnym splocie, znanym z krzeseł Thonet i stylowych mebli retro. Jest przewiewna, elastyczna i trwała, dlatego doskonale sprawdza się w renowacjach oraz projektach DIY.
Komoda Vienna z plecionki wiedeńskiej jest lekka, elastyczna, przewiewna i zaskakująco trwała. Fot. Westwing
Ikoniczne krzesło nr 14 (znane również jako Thonet No. 14 lub krzesło kawiarniane), zaprojektowane przez Michaela Thoneta w 1859 roku. Rzemieślnik pracował nad technikami parowego gięcia drewna od lat trzydziestych XIX wieku. Pierwsze szkice nr 14 powstały w latach '50. Siedzisko było zrobione z plecionki wiedeńskiej. Produkowane jest do dziś w różnych wybarwieniach drewna bukowego. Fot. Fameg

Plecionka to ażurowa siatka rattanowa o charakterystycznym ośmiokątnym splocie (octagonal cane webbing), wykorzystywana w meblarstwie i renowacji od XIX wieku. Plecionkę wiedeńską spopularyzował w 1859 roku stolarz Michael Thonet, który użył jej m.in. w słynnym krześle nr 14. Od tego czasu jest wykorzystywana między innymi na oparciach i siedziskach krzeseł, frontach szafek oraz dekoracyjnych panelach. Ażurowa struktura nadaje meblom lekkości i pozwala uzyskać efekt subtelnej przejrzystości.

Autor
Nie tylko wiklina - z czego powstają plecione meble i dodatki do domu?
Monika Utnik
Dziennikarka, wieloletnia redaktorka pism wnętrzarskich, absolwentka polonistyki i italianistyki Uniwersytetu Warszawskiego, autorka książek dla dzieci. Zadebiutowała...