Dom o powierzchni 200 metrów kwadratowych zaprojektowano z myślą o parze z dwojgiem dzieci. Pracowni Küster Brizola Arquitetos udało się stworzyć dom sprzyjający życiu rodzinnemu, przyjmowaniu gości i budowaniu cennych wspomnień.

Choć motyw szachownicy ma długą historię w architekturze, . Zamiast stanowić jedynie pojedynczy detal wzór ten rozciąga się na niemal całą strefę dzienną mieszkania. Powtarzalność motywu w dużej skali łagodzi jego wizualny odbiór, tworząc wrażenie jednolitej wykładziny, która łączy poszczególne strefy i wzmacnia ich spójność. Układ szachownicy wyznacza również organizację przestrzenną - geometria podłogi została precyzyjnie dopasowana do linii zabudowy meblowej, wykonanej na zamówienie, oraz kamiennych blatów. Dzięki tej precyzji podłoga staje się elementem porządkującym wizualnie całe wnętrze.

Niebieska szachownica rozciąga się na całą powierzchnię podłogi, tworząc jakby wykładzinę.
Na środku blatu stolika kawowego wyznaczono planszę do gry w szachy.
Zbliżenie na szachownicę na podłodze.

Dom w trzech kolorach 

Wyrazisty charakter podłogi Keramika wpłynął na dobór materiałów i wykończeń w całym mieszkaniu. Efektowny wzór wymagał zachowania równowagi między fakturami, kolorami i powierzchniami, tak aby mógł się wyróżniać, nie zakłócając jednocześnie harmonii z pozostałymi elementami wystroju. Aby podkreślić tę równowagę, architekci postawili na jasną paletę barw: biel wprowadza poczucie lekkości, drewno staje się symbolem trwałości i wytrzymałości, a niebieskie akcenty nadają wnętrzom spokojny, kojący klimat.

Drewno i ceramika

Zabudowa meblowa z drewna dębu amerykańskiego, obecna w całym mieszkaniu, tworzy spójny język wizualny łączący różne strefy, ociepla wnętrza i podkreśla jedność architektoniczną projektu. Meble te subtelnie nawiązują również do osobistej historii mieszkańców, dzięki wkomponowaniu w nie elementów ceramicznych z rodzinnej pracowni garncarskiej; tworzy to symboliczne połączenie przeszłości z teraźniejszością i nadaje nowemu domowi unikalny charakter.

Ażurowy regał tworzy lekką wizualnie przegrodę dzielącą różne strefy wnętrza.
We wnęce wykorzystano płytki w innym kolorze drewna.
Ściana w sypialni wyłożona jest drewnem dębu amerykańskiego.

Regał porządkujący przestrzeń

Kolejnym kluczowym aspektem projektu było zachowanie płynności przejść między różnymi funkcjami strefy dziennej. W tym celu architekci zaprojektowali wielofunkcyjny regał, który organizuje ciągi komunikacyjne i subtelnie wydziela pokój zabaw, pokój gier oraz strefę wypoczynkową, nie przerywając przy tym wizualnej ciągłości wnętrza. Pomieszczenie, przeznaczone pierwotnie przez dewelopera na gabinet, przekształcono w pokój zabaw, zastępując tradycyjną ścianę ażurową przegrodą w metalowej ramie. Rozwiązanie to pozwala zachować kontakt z resztą strefy dziennej, zapewniając jednocześnie niezbędną w tym miejscu prywatność.

Narożnik ma pięknie zaokrąglony kształt. Po lewej stronie znajduje stolik pomocniczy, z prawej - kuchnia.

W pokoju dziennym wyposażenie podkreśla zamiłowanie mieszkańców do przedmiotów o wartości historycznej i wzmacnia dialog między przeszłością a współczesnym stylem życia. Do najważniejszych elementów należy pochodzący z Florencji, stuletni włoski stół wykonany w technice pietra dura, kupiony w antykwariacie Cristiano Ross. Wkomponowany w przestrzeń mebel podkreśla historyczny charakter projektu oraz buduje emocjonalną więź z otoczeniem.

W tle florencki 100-letni stół - nowoczesność połączona z historią.

Kamień i płytki

Połączenie balkonu z kuchnią pozwoliło stworzyć przestronną, otwartą strefę, idealną do gotowania, rodzinnych spotkań i przyjmowania gości. Centralnym punktem tej kompozycji jest wyspa wykonana z kamienia Paraná Cromos. Jej blat ze ściętymi krawędziami nawiązuje do wzornictwa stołu, co zapewnia spójność wizualną całego wnętrza.

Niebieskie płytki i zielone kafelki wbrew pozorom wcale się nie gryzą.

Ceramiczne płytki Guache ścienne marki Portobello wprowadzają do kuchni odcienie zieleni, przywołując skojarzenia z naturą i dodając wnętrzu świeżości; harmonizują one jednocześnie z zabudową z dębu amerykańskiego oraz z paletą barw obejmującą błękity, zielenie i odcienie terakoty.

Drewno i kamień - dwa naturalne materiały, zestawione razem, tworzą spójną całość.
Pomieszczenie było bardzo wąskie. Jedynym rozwiązaniem była tak samo wąska umywalka z kamienia.

Każda decyzja projektowa przyczyniła się do stworzenia mieszkania, które stanowi równowagę między geometrycznym rygorem, komfortem a indywidualnym charakterem. Dzięki współczesnej interpretacji tradycyjnego wzoru posadzki, klasyczna szachownica staje się tu narzędziem kształtującym przestrzeń. Porządkuje układ wnętrza, wzmacnia relacje między poszczególnymi strefami i pozwala opowiedzieć historię mieszkańców poprzez ciepły, ponadczasowy wystrój.

Autor
 Rezydencja z niebieską szachownicą. 200-metrowy dom w Brazylii
Monika Utnik
Dziennikarka, wieloletnia redaktorka pism wnętrzarskich, absolwentka polonistyki i italianistyki Uniwersytetu Warszawskiego, autorka książek dla dzieci. Zadebiutowała...