Czerwony dom w środku lasu. Stalowa elewacja robi wrażenie

Od strony ulicy dom wydaje się parterowy - jest prawie niewidoczny, a od strony ogrodu wyrasta nagle na dwa piętra - otwarty i przestronny. Na dachu znajdują się miejsca parkingowe. Bryła domu jest dostosowana do nachylenia terenu. Centralnie położony hol łączy skrzydła zachodnie i wschodnie – strefę dzienną i nocną. Projekt zakładał stworzenie osi widokowej z zejściem w leśny krajobraz, gdzie zieleń i czerwień będą mogły wzajemnie się dopełniać.

Dom widziany z lotu ptaka jest idealnie wkomponowany w otoczenie.

Czerwony dom wkomponowany w zbocze

Willa Jevany znajduje się w gęsto zalesionej części wsi, z domami jednorodzinnymi. Leśne działki są długie, ograniczone wąską drogą, z której korzystają głównie mieszkańcy, oraz dolną ścieżką biegnącą wzdłuż stawów, osłoniętą przez drzewa. Na jednej z tych działek powstał nowoczesny dom o industrialnym charakterze. Właściciele wybrali architekta Davida Krausa, opierając się na jego wcześniejszym projekcie położonym kilka ulic dalej.

Czerwony dom w całej swej okazałości.

Kluczowe znaczenie dla projektu miało nachylenie terenu, opadające z północy na południe, z dostępem z góry. Zdecydowano, że budynek będzie umiejscowiony na środku działki. Usunięto resztki pierwotnego domu, pozostawiając dół o różnicy wysokości około 3,6 metra od drogi. Prawie pięciometrowe cofnięcie od ulicy tworzy przestronne wejście i parking na tarasie dachowym.

Dom jest zbudowany zgodnie z nachyleniem terenu.

Gdy nie ma właścicieli, okna przesłania stalowa roleta. Widoczne na zdjęciu kamienne schody prowadzą do leśnego ogrodu.

Dom z widocznym parkingiem na dachu.

Budynek otwiera się na południe i w stronę lasu, zaś od południa i od ulicy przestrzeń pozostaje zamknięta. Od strony ulicy dom wydaje się parterowy - prawie go nie widać. Od strony ogrodu jest wysoki, przeszklony i przestronny, wkomponowany w zbocze. Wydaje się jakby z wiaty samochodowej przechodziło się do innego świata.

Czerwony dom z widokiem na las

Centralny hol ze schodami łączy skrzydła zachodnie i wschodnie. Na poziomie ulicy znajduje się zadaszony parking, centralne wejście oraz jasna strefa z gabinetem, na poziomie lasu - strefa dzienna i nocna. Wejście prowadzi przez zakryty parking. Pochyłe trzy części dachy wyznaczają miejsca parkingowe, a czwarta - główne wejście do domu. Dach tworzy surowa czerwona stalowa konstrukcja, pod którą stoją samochody w różnych kolorach - specjalnie kupione na potrzeby budynku. Samochody parkują za każdym razem inaczej, co sprawia, że ​​efekt wizualny jest zawsze niepowtarzalny.

Droga do wejścia prowadzi przez parking przykryty czerwonym dachem.

Widok od strony ulicy. Dom wydaje się niewielki.

Przestrzeń wejściowa jest centralną częścią. Zaraz po wejściu, dzięki dużym przeszkleniom po przeciwnej stronie budynku, rozpościera się widok na las. Przeszklenia te są nieregularnie podzielone i nawiązują w ten sposób do obrazów Mondriana. W holu dominują proste schody, którym towarzyszy wpuszczona, podświetlana balustrada. Następnie 3,5-metrową klatka schodową schodzi się do części dziennej.

Zakrzywiona ściana tworzy oryginalną kompozycję.

Strefa dzienna jest bardzo oszczędna w meble, by nie powiedzieć, że pusta. Na piętrze widać szklaną podświetlaną barierkę.

Na poziomie ulicy, zaledwie kilka stopni niżej, znajduje się jasny gabinet, który może służyć również jako pokój gościnny lub siłownia - jest otwarty zarówno na las, jak i na część dzienną. Strefa dzienna to duża przestrzeń zintegrowana z otoczeniem. Czerwone, stalowe konstrukcje okienne stanowią silny kontrast z nieregularnymi, zielonymi sylwetkami drzew. Część dzienna rozciąga się na dwa piętra - patrząc w górę, widać surowe, betonowe sufity z odciskami szalunku i wiszącymi czarnymi lampami.

Wnętrze jest surowe i chłodne. Ciągnące się wzdłuż korytarza rury zdają się tworzyć pomieszczenie fabryczne.

Sypialnie połączone są ze strefą dzienną długim korytarzem z wbudowanymi białymi szafami po jednej stronie. Sypialnia rodziców, z dużą garderobą i łazienką, a także pokoje dziecięce, mają widok na las. Korytarz kończy się wyjściem do ogrodu, który w niedalekiej przyszłości będzie służyć nastolatkom jako niezależne wejście.

Czarny podwieszany kominek (z prawej) i czarny plafon ciekawie kontrastują z czerwoną elewacją.

Czerwony dom z czarnymi akcentami

Pod względem materiałów dom jest surowy, pełen czerwonych stalowych konstrukcji, białych ścian i czarnych akcentów. W kuchni czerwonawe kamienne powierzchnie kontrastują z czarnymi półkami, białymi drzwiami i stalowym kominkiem unoszącym się nad podłogą. Projekt wnętrza został stworzony we współpracy z Janem Waltrem, który podzielał wizję architekta dotyczącą potrzeb domu.

Stalowa elewacja ma przeszklenia na całej długości.

Cały czerwony. Wzdłuż budynku prowadzi żwirowa ścieżka.

Czerwony dom z dzikim ogrodem

"Ogród" został stworzony przez samą naturę. Ingerencje ograniczyły się do bezpośredniego otoczenia - tarasu, górnego wejścia i bocznych schodów. Uderzającym elementem są gigantyczne kamienie znalezione na działce po usunięciu pierwotnego budynku, pozostawione i umieszczone obok nowej konstrukcji jako naturalny element otoczenia. Widok z działki pozostaje otwarty na las oraz znajdujące się poniżej stawy. Natura jest "monumentalna" i "dynamiczna" - stanowi główną ramę życia. Dom jest jej bezsporną częścią.

Autor

Monika Utnik

Dziennikarka, wieloletnia redaktorka pism wnętrzarskich, absolwentka polonistyki i italianistyki Uniwersytetu Warszawskiego, autorka książek dla dzieci. Zadebiutowała...

Dossier redaktora Poznaj innych autorów