Współpraca z inwestorką, mieszkającą na co dzień za oceanem, odbywała się przede wszystkim online. Spotkanie w przestrzeni mieszkania i wspólny dobór materiałów wymagały przylotu właścicielki do Polski, ale dalszą realizację Magdalena Kanik z pracowni Lys Studio prowadziła już samodzielnie. Efektem miało być w pełni wykończone mieszkanie, gotowe do użytkowania podczas kolejnej wizyty w Warszawie.
Zabytkowa kamienica projektu Edwarda Zachariasza Ebera
Lokalizacja budynku wiąże się z jednym z ciekawszych założeń urbanistycznych Warszawy - osią stanisławowską, której początek wyznacza gwiaździsty plac Politechniki Warszawskiej. Kamienica zaprojektowana przez Edwarda Zachariasza Ebera w 1913 roku, reprezentuje architekturę łączącą modernistyczne podejście do formy z secesyjnymi detalami. Obiekt, wpisany do rejestru zabytków, pozostaje częścią historycznej zabudowy Śródmieścia, w której przeszłość nie jest odizolowana od współczesności, lecz nieustannie współistnieje z rytmem miasta.
To właśnie ta relacja okazała się szczególnie ważna dla inwestorki. Pochodząca z Warszawy lekarka, mieszkająca w okolicach Nowego Jorku, szukała nie tyle nieruchomości na czas pobytów w Polsce, ile własnego adresu w mieście, z którym nadal czuje silną więź. Miał to być prywatny azyl na czas spotkań z rodziną i przyjaciółmi, ale również miejsce o wyrazistej tożsamości - najlepiej w zabytkowej kamienicy, w otoczeniu ulic, które zachowały charakter dawnej Warszawy, a jednocześnie pozostają częścią żywego, współczesnego Śródmieścia.
Wybór padł na mieszkanie, które pod względem technicznym i funkcjonalnym stanowiło spore wyzwanie. Wcześniej mieścił się w nim gabinet medycyny estetycznej, dlatego konieczna była nie tylko zmiana wystroju, ale właściwie stworzenie przestrzeni mieszkalnej od podstaw.
Generalny remont mieszkania
Stan techniczny lokalu wymagał gruntownej interwencji. Do wymiany były wszystkie instalacje i wylewki, a ściany oraz strop nie spełniały aktualnych standardów. Prace rozpoczęto od uporządkowania technicznej struktury mieszkania, co pozwoliło następnie opracować jego geometrię, nowy podział funkcjonalny i zabudowy.
Od początku istotne było, aby niewielka powierzchnia nie została zdominowana przez meble i wyposażenie. Magdalena Kanik skoncentrowała się na rozwiązaniach, które pozwalały zachować możliwie dużo oddechu, jednocześnie zapewniając wszystkie funkcje potrzebne podczas pobytów właścicielki.
Zabudowy na wymiar, sztukaterie i przestrzeń
Część zabudów ukryto we wnękach, a ich proporcje i wykończenie opracowano tak, by nawiązywały do sztukateryjnych podziałów ścian oraz stolarki drzwiowej. Dzięki temu współczesne elementy wyposażenia nie konkurują z architekturą kamienicy, lecz stają się jej naturalnym przedłużeniem.
- Priorytetem była funkcja, ukrycie części zabudów meblowych we wnękach, aby nie zdominowały przestrzeni. Wizualnie miały nawiązywać do sztukateryjnych zdobień ściennych czy stolarki drzwiowej. Każdy z elementów powstał wg indywidualnego projektu, a wykonany został przez naszych rzemieślników. Postawiliśmy na jakość wykonania i surowce, które będą służyły bardzo długo. Wnętrze miało nawiązywać do stylu klasycznego, ze względu na tkankę i kontekst budynku, ale także wnosić powiew świeżości przez nowoczesne, rozwiązania spotykane we współczesnych apartamentowcach - podkreśla Magdalena Kanik, autorka projektu.
Monochromatyzm we wnętrzu mieszkania
Historyczny charakter budynku wyznaczył kierunek aranżacji wnętrza, ale nie oznaczał próby odtworzenia dawnego wystroju. Właścicielka dobrze czuje się we wnętrzach monochromatycznych, uporządkowanych i pozbawionych nadmiaru dekoracyjności. Projektantka przełożyła te preferencje na paletę neutralnych, chłodnych barw, w której biel zestawiono z ciemną, paloną deską dębową, a kamień i spieki dobrano tak, by zachować spójność temperaturową całej kompozycji.
Charakter wnętrza buduje przede wszystkim kontrast powierzchni. Połysk naturalnego kamienia i wielkoformatowych spieków kwarcowych Marazzi spotyka się z matowymi frontami mebli oraz szczotkowanym drewnem, a oszczędna kolorystyka pozwala wybrzmieć różnicom faktur i jakości zastosowanych materiałów. Nie ma tu miejsca na przypadkowe zestawienia - odcienie drewna, bieli, tkanin i pozostałych surowców były sprawdzane fizycznie w przestrzeni mieszkania, zanim zapadły decyzje o ich zamówieniu.
Klasyczne odniesienia widoczne są również w detalach, choć ich interpretacja pozostaje zdecydowanie współczesna. Armatura AXOR One, zaprojektowana przez Edwarda Barbera i Jaya Osgerby’ego, wprowadza do łazienki i kuchni precyzyjną, oszczędną formę, natomiast biały osprzęt Gira z linii F100 harmonijnie wtapia się w jasne płaszczyzny ścian.
- Zależało mi na tym, aby wnętrze nawiązywało do klasycznego charakteru kamienicy, a jednocześnie wnosiło do niej świeżość i współczesne rozwiązania. Dlatego dużą uwagę poświęciliśmy również detalom, takim jak osprzęt elektryczny. Wybraliśmy Gira F100 w białym połysku - serię o niemal sześćdziesięcioletniej historii wzorniczej, której początki sięgają 1966 roku. Jej ponadczasowa, oszczędna forma doskonale odnajduje się w klasycznym kontekście architektonicznym - mówi Magdalena Kanik z Lys Studio.
Całość uzupełniają tkaniny i tapety francuskiej marki Casamance, wykonane na indywidualne zamówienie meble tapicerowane oraz ceramika wypalana w ziemi autorstwa Anny Milczanowskiej, tworzącej pod marką Nula. Jej surowe powierzchnie i nieoczywiste formy wnoszą do uporządkowanej kompozycji subtelny artystyczny akcent.
W realizacji nie zabrakło wyzwań, które wynikały bezpośrednio z charakteru zabytkowego budynku. Transport wielkoformatowych spieków oraz przeszklenia prysznicowego o wysokości przekraczającej trzy metry wymagał szczególnej ostrożności podczas wnoszenia elementów historyczną klatką schodową. Można było zdecydować się na mniejsze formaty, jednak projektantce zależało na zachowaniu jednolitych płaszczyzn i podkreśleniu wysokości mieszkania - jednego z największych atutów kamienicznej zabudowy.
Powstało wnętrze, które nie próbuje udawać historycznego apartamentu ani odcinać się od przeszłości budynku. Czerpie z jego architektury proporcje, klasyczny porządek i szacunek do detalu, zestawiając je z estetyką współczesnego miejskiego mieszkania. To przestrzeń zaprojektowana z myślą o konkretnej osobie, ale również o konkretnym miejscu.
