Życie tego domy toczy się wokół patio. Meksykański dom między morzem a dżunglą

Istnieją miejsca, gdzie życie koncentruje się wokół wody, gdzie światło przenika przez gałęzie drzew, a roślinność dominuje nad człowiekiem. W takich krajobrazach architektura nie próbuje się narzucać. Nie jest traktowana jako wyizolowany element, lecz dąży do zrozumienia mechanizmów oddziaływania na siebie wody i lądu. To natura staje się dla niej wzorcem. Z takiego myślenie o świecie narodził się projekt domu, położonego w miejscowości Tankah Pueblo w Meksyku, który jest naturalnym przedłużeniem rytmu przyrody.

Dom z betonu między morzem a dżunglą.

Widok z góry na wewnętrzny dziedziniec, na którym woda i tropikalna roślinność grają pierwsze skrzypce.

Wędrówka przez dom

Wejście do domu znajduje się pomiędzy dwiema bryłami, następnie powoli odsłania się dziedziniec, z którego po raz pierwszy widać główną fasadę. Od tego momentu dom otwiera się na przestrzenie prywatne skupione wokół wewnętrznych patio i ogrodów.

Skromne wejście do domu nie zapowiada ogromu brył i bujnej roślinności na patio.

Na dziedzińcu niepodzielną władzę dzierży woda. W tle element w trzema rurami pełniący funkcję awangardowej fontanny.

Dom jest podzielony na różne poziomy połączone zewnętrznymi schodami. Te zmiany wysokości towarzyszą wędrówce i pozwalają przestrzeni stopniowo się odsłaniać, oferując różne perspektywy.

Poszczególne piętra są całkowicie przeszklone, co sprawia, że architektura tworzy jedność ze światłem, z wodą i roślinnością.

Różne poziomy płaszczyzn są tym, co wyróżnia ten projekt.

Widok z jadalni na patio. Na szarym betonowym tle roślinność wydaje się jeszcze bujniejsza.

Budynek składa się z brył, które wystają i cofają się, jakby dom rozszerzał swoje granice w kierunku dwóch otaczających go krajobrazów: w stronę gęstej dżungli i w stronę morza. To napięcie między dwoma horyzontami staje się widoczne w sposobie, w jaki bryły są zorientowane i reagują na otoczenie.

Wokół dziedzińca

Sercem domu jest główny długi dziedziniec, który chroni wewnętrzne fasady przed słońcem i reguluje klimat przestrzeni wspólnych. Wokół tej pustki znajdują się salon, jadalnia, kuchnia i taras, którym towarzyszy stała obecność wody i roślinności. Już od wejścia elementy te nadają ton podróży i ożywiają atmosferę, w której natura aktywnie uczestniczy w życiu mieszkańców.

Dziedziniec ukazany z drugiej strony pozwala docenić pracę architektów.

Na piętrze znajdują się sypialnie, zaprojektowane tak, żeby otwierały się zarówno na wewnętrzne patio, jak i na rozległe horyzonty otaczające dom. Na dachu taras z paleniskiem i dodatkowym basenem tworzą przestrzeń do kontemplacji krajobrazów. Dużych rozmiarów świetlik otwiera się na salon i jadalnię o podwójnej wysokości, umożliwiając naturalnemu światłu przenikanie przez wodę i tworzenie zmieniających się refleksów na ścianach.

Taras na górze z jednej strony pozwala kontemplować morze, z drugiej cieszyć oko tropikalną dżunglą.

Częścią basenu jest świetlik. Umiejscowiona nad nim pergola sprawia, że przenikające przez nią słońce tworzy świetlne refleksy w położonym niżej salonie.

Beton w roli głównej

Użyty w domu materiał wybrano tak, by dobrze sprawdził się w tropikalnym klimacie i odpowiadał na potrzebę niskich kosztów utrzymania - wybór padł na surowy i chłodny wizualnie beton, który zdefiniował strukturę i charakter domu. Beton pozwala roślinności wysunąć się na pierwszy plan i stać się głównym bohaterem.

Poszczególne bryły domu łączy przeszklony mostek (w górnej części zdjęcia) i zewnętrzne schody.

Kuchnia z jadalnią, dzięki dużym przeszkleniom, stanowią razem z patio jeden organizm.

Pośrodku wnętrz znajdują się główne schody, rzeźbiarski element z betonu, którego ścieżka, przecinając różne poziomy, przywołuje na myśl geometrię prekolumbijskiego fryzu i go reinterpretuje.

Schody jak rzeźba przypinają prekolumbijski fryz.

Projekt odzwierciedla podejście oparte na równowadze między wodą, światłem i roślinnością. Równowaga ta wyraża się w sposobie rozmieszczenia i integracji elementów w przestrzeni, w spokojnej interakcji między elementami domu, bez dominacji jednego elementu nad pozostałymi.

Autor

Monika Utnik

Dziennikarka, wieloletnia redaktorka pism wnętrzarskich, absolwentka polonistyki i italianistyki Uniwersytetu Warszawskiego, autorka książek dla dzieci. Zadebiutowała...

Dossier redaktora Poznaj innych autorów