W 67-metrowym, ze względu na status obiektu jako dziedzictwa kulturowego, jakakolwiek ingerencja w konstrukcję była niemożliwa. A jednak w niewielkich pokojach jest zaskakująco dużo miejsca. Swietłana Andriejewa-Szczepetewa, odpowiedzialna za remont, musiała wykorzystać to, co już istniało.
- Chciałam stworzyć wnętrze o zdecydowanie teatralnym charakterze, które można by wynająć na plan zdjęciowy lub na krótki pobyt – zwierza się projektantka wnętrz. - Dzięki swojemu charakterowi, grze stylistycznych kontrastów i wykorzystaniu zabytkowych mebli, w pełni odzwierciedla mój świat - dodaje.
Mały apartament wyróżnia się na tle jej poprzednich projektów białą podstawą. Zwykle bowiem do mieszkań wprowadza dużo koloru. Nie była sobą, gdyby i tu z nich zrezygnowała. Wszechobecną biel przełamała czerwonymi akcentami.
Lustra tworzą perspektywy
Swietłanę ograniczał istniejący plan i układ pomieszczeń. Oparła więc swój projekt na świetle i perspektywie. Aby zrównoważyć niewielki rozmiar pomieszczeń, zastosowała lustrzane powierzchnie, które zostały strategicznie rozmieszczone w kolejnych pomieszczeniach. Ściany, architrawy, kuchenny panel ścienny i fronty wysokich szafek stanowią główne środki wyrazu.
W salonie lustrzana ściana z czerwonymi drzwiami została pomyślana jako duży prostokąt o zaokrąglonych narożnikach. Przeciwległa ściana nawiązuje do tego rozwiązania, dzięki czemu elementy oddziałują na siebie i nieskończenie mnożą odbicia, zmieniając postrzeganie przestrzeni. Motyw ten jest kontynuowany w przedpokoju, gdzie powtarza się kształt łuku wejściowego, wzmacniając poczucie ciągłości, światła i przestrzeni. Dzięki temu, pomimo skromnej powierzchni, to małe mieszkanie wydaje się znacznie większe.
Trzy kolory - czerwony
Sufity ozdobiono sztukateriami w odcieniu szarości - w drugim kluczowym kolorze projektu - natomiast sztukaterie w sypialni głównej i salonie zostały ręcznie pomalowane przez lokalnego artystę. Te dekoracyjne sufity, nawiązujące do wnętrz Petersburga, znacząco dodają uroku projektowi.
Biel i wyrazista, kontrastująca czerwień stanowią kontrapunkt: wysokie, pomidorowe drzwi obramowują wejście do apartamentu głównego; czerwono-białe lub czerwono-biało paski pojawiają się na tkaninach na łóżku w sypialni gościnnej i na boazerii pod umywalką w łazience; kolor ten można również znaleźć w tapicerce foteli z epoki oraz w niektórych ręcznie malowanych dekoracjach ściennych.
Portugalska tradycja w nowej odsłonie
W mieszkaniu wykorzystano również panele tekstylne, frędzle, bambus, tkaniny dekoracyjne oraz ręcznie robione płytki inspirowane portugalskimi azulejos.
- Mieszkam teraz w Portugalii i chciałem nadać projektowi osobisty charakter. We współpracy z lokalnym ceramikiem stworzyliśmy ręcznie wykonany motyw płytek inspirowany azulejos na wejście - mówi Swietłana.
Motyw przewodni jest klasyczny - kompozycja kwiatów i owoców, którą można znaleźć w Porto lub Lizbonie. Całość dopełniają dekoracyjne ceramiczne kolumny, duże, zakryte wazony oraz pudełka z czerwonymi lub niebieskimi motywami.
Kosmopolityczna gra stylów
Wystrój apartamentu jest eklektyczny - krzesła Marcela Breuera stoją obok witryn i komód inspirowanych stylem chińskim. Łotewska konsola z lat 60. XX wieku, fińska lampa podłogowa z połowy XX wieku, a przede wszystkim spektakularny metalowy panel ścienny w stylu speca age nad sofą kontrastują z syberyjskim wełnianym dywanem, oryginalnym parkietem i zabytkowymi drzwiami. Te ostatnie, prowadzącymi do sypialni, zostały pieczołowicie odrestaurowane. Część wyposażenia wykonali na zamówienie lokalni rzemieślnicy (m.in. pasiastą sofa, zielony puf z frędzlami, stalową półkę w przedpokoju i abażur z włókna agawy).
Materiały i tkaniny
W apartamencie głównym królują akcenty kolonialne, w tym terakotowe i czerwone odcienie, a także dekoracyjny panel tekstylny z nadrukiem palm, obszyty frędzlami i zawieszony na malowanym bambusie, który pełni funkcję wezgłowia łóżka.
Bambus, użyty jako element dekoracyjny, nadaje eklektyczny wymiar i wyjątkowy akcent. Całość dopełnia duża poduszka ozdobiona motywami palm. Teatralny, radosny, kosmopolityczny: w budynku o surowej architekturze to niewielkie mieszkanie stało się jego dokładnym przeciwieństwem, pozostając jednocześnie głęboko zakorzenione w swoim mieście.





