Laurowiśnia to krzew, który naturalnie rośnie na południu Europy ze względu na klimat. Roślina ta potrzebuje ciepła i niezbyt dobrze znosi niskie temperatury. Nie oznacza to, że w Polsce nie można jej uprawiać. Jednak do tego trzeba się odpowiednio przygotować. Najłatwiej mają mieszkańcy zachodniej Polski, gdzie w zimie rzadko występują mrozy. Jeśli jednak temperatura spada poniżej zera, to laurowiśnię należy odpowiednio zabezpieczać przed mrozem.

Laurowiśnia - jak sadzić?

Jeśli chodzi o sadzenie laurowiśni, to najlepiej zaplanować tę czynność na późną jesień lub wczesną wiosnę. Dół należy przygotować wykopując go, wsypać warstwę drenażu, świeżą ziemię i dopiero umieścić w takim dole roślinę. Laurowiśnia najlepiej będzie rosła na podłożu żyznym o odczynie obojętnym lub lekko zasadowym.

Sadząc laurowiśnię trzeba wiedzieć, że krzew ten może osiągnąć nawet 4 metry wysokości. Jest to świetny pomysł na żywopłot, jednak należy w takim przypadku zachować odstęp wynoszący minimum pół metra przy sadzeniu, by zapewnić roślinom odpowiednią ilość miejsca. Wybierając ten krzew na żywopłot można skorzystać również z innych odmian niż ta klasyczna laurowiśnia wschodnia, które będą nieco niższe, ale bardziej rozłożyste.  

Jak pielęgnować laurowiśnię?

Odpowiednio zadbana laurowiśnia, posadzona na dobrej glebie, w miejscu półcienistym i zabezpieczona przed mrozami na zimę może w ciągu roku urosnąć nawet o 30 centymetrów. Pielęgnacja laurowiśni jednak jest kluczowa. Konieczne będzie obfite i częste podlewanie oraz zabezpieczenie ziemi przed parowaniem (można obszar wokół krzewu obsypać ściółką). Warto również zadbać o odpowiedni nawóz. Idealnie sprawdzą się tu wszelkie nawozy o przedłużonym działaniu do stosowania jednokrotnego w okresie wegetacyjnym.

Kluczowe do odpowiedniego rozrostu jest także przycinanie krzewu. Należy to robić po okresie kwitnienia, czyli w maju lub czerwcu. Co kilka lat warto przyciąć najstarsze pędy (najlepiej te, które u podstawy mają najmniej liści i gałązek), by zapewnić jej ciągły, zdrowy wzrost. Kluczowa jest także pielęgnacja zimowa. Większość z odmian tej rośliny nie lubi siarczystych mrozów. O ile laurowiśnia wschodnia potrafi wytrzymać mrozy nawet do 15-20 stopni poniżej zera, to niektóre z jej odmian nie są tak mrozoodporne. Należy również odpowiednią uwagę zwrócić na zabezpieczenie w zimie młodych pędów - muszą być one zabezpieczone tkaniną, by nie przemarzły.

Laurowiśnia - kiedy kwitnie i jak rozmnażać?

Laurowiśnia świetnie wygląda przez cały rok, dlatego też idealnie nadaje się jako żywopłot. Jednak okres majowy jest wyjątkowy, ponieważ wtedy krzew zakwita pięknymi, pachnącymi, białymi kwiatami. Jeśli chodzi o rozmnażanie laurowiśni, to robi się to pobierając z roślin matecznych przyciętych wiosną pędy. Konieczne jest to, by były one dojrzałe (w większości innych roślin nie jest to warunek konieczny, przy laurowiśni jednak jest to bardzo ważne).

Zasadzić laurowiśnię powinno się dopiero, gdy wykształci odpowiednie korzenie w okresie późnej jesieni lub wczesnej wiosny. Pierwszy sezon po zasadzeniu konieczne jest odpowiednie zabezpieczenie młodych roślin w okresie zimowym przed mrozem, gdyż są one bardziej narażone na ujemne temperatury i mogą przemarznąć.

Odmiany laurowiśni

Niewątpliwie w polskich ogrodach najłatwiej jest spotkać klasyczną odmianę laurowiśni, jednak warto znać ich więcej, gdyż niektóre z nich znacznie lepiej będą dopasowane do polskiego klimatu lub po prostu spełnią pożądaną funkcję znacznie lepiej niż klasyczna odmiana (np. wysokość, szerokość, wygląd czy łatwość uprawy).

Laurowiśnia wschodnia, czyli klasyczna odmiana to dochodzący do 4 metrów wysokości krzew, który przy odpowiednim zabezpieczeniu na zimę nadaje się również do polskiego klimatu (wytrzymuje do -20 stopni, jednak młode rośliny należy zabezpieczyć odpowiednią tkaniną przy ujemnych temperaturach). Przy jej uprawie trzeba nieco wiedzy. Laurowiśnia lubi miejsca półcieniste, lubi wilgotną glebę, jednak zbyt duże podlewanie także może jej zaszkodzić.

Laurowiśnia Caucasica, która może rosnąć w stanowiskach mocno nasłonecznionych. Jest to nieco niższa wersja krzewu, która maksymalnie osiąga 2 metry wzrostu. Jest bardziej odporna na suszę.

Laurowiśnia Genolia to już propozycja o rozmiarach standardowych - potrafi dorosnąć nawet do 4 metrów. Jest bardziej odporna na mróz, jednak nie lubi słonecznych miejsc. Idealnie, jeśli będzie posadzona w cieniu. Jest znacznie łatwiejsza w uprawie i dobrze nadaje się do polskiego klimatu.

Laurowiśnia karłowa Otto Luyken to mała odmiana krzewu, która osiąga 0,5-1 m. Jest to roślina mrozoodporna, gęsta, która nie lubi wiatru ani słońca.

Laurowiśnia Novita to również krzew rosnący do wysokości 4 metrów. Jest ona uniwersalna, może rosnąć w półcieniu lub słońcu, lubi gleby wilgotne i wapienne. Przy pielęgnacji trzeba pamiętać, że roślina ta nie lubi mrozów. Na zimę musi zostać odpowiednio zabezpieczona włókniną lub chowana do szklarni.

Laurowiśnia Zabeliana to kolejna propozycja mniejszego rozmiaru. Wysokość tej odmiany dochodzi zaledwie do 1 metra. Jest bardzo rozłożysta, nie lubi mrozu (musi być zabezpieczana na zimę), jest dość trudna w uprawie. Trzeba dbać o żyzność i wilgotność gleby oraz odpowiednie zacienienie. Mróz czy zbyt duża ekspozycja na słońce może doprowadzić do wyniszczenia rośliny.

Laurowiśnia Cherry Brandy to jedna z najniższych, ale także najbujniejszych odmian. Osiąga maksymalnie 0,5 metra wysokości, jednak szerokość dochodzi nawet do 1,5 metra. Idealna do bardzo niskich żywopłotów. Jest to roślina ozdobna z bardzo ładnymi, białymi, pachnącymi kwiatami i błyszcząco-zielonymi liśćmi.